Никита Федорович Карацупа

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Jump to navigation Jump to search

Никита Федорович Карацупа(1910, Украина, Днепропетровск облысы,Куйбышев ауданы,Алексеевка селосы - 1994, Ресей, Мәскеу қаласы) - 2-дүниежүзілік соғысқа қатысушы, подполковник, шекарашы. 1913 жылдан Қазақстанда (Бұланты ауданы,Добровольное ауылында) тұрды. 1933 жылдан Гродековск шекара отрядында (Қиыр Шығыс) әртүрлі команда құрамында болды. Карацупа бастаған шекара отряды шекара бұзушылардың әрекетін тойтарып, ерлік пен батырлық көрсетті. Әскери қызметінің алғашқы күнінен бастап оны шекарашылар мектебіне жіберді. Із кесу шеберлігіне үйренген Карацупа аса қабілеттілігін көрсетті. Кеңес үкіметі Карацупаның Отанның шекарасын қорғауға сіңірген еңбегін жоғары бағалап, 1936 жылы Қызыл Ту орденімен марапаттады, ал 1940 жылы бүкілодақтық ауыл шаруашылық көрмесіне катысушы етіп жіберді және сол жерде Құрмет кітабына енгізді. Карацупа майданға жақын аймақта тыңшыларға, диверсанттар мен лаңкестерге қарсы күресетін ерекше отрядты басқарды. Соғыстан кейін Карацупа қайтадан шекара қызметіне оралды. Беларусь, Закавказье шекара әскерлерінің Бас бас- қармасында (1957-61) қызмет істеді. Қазақстан ізшілер мектебін құрды. Шекара қызметінде жүріп Карацупа 338 шекара бұзушыларды тұтқындап, 129-ын жойды. Карацупаға КСРО Жоғарғы Кеңесі Төралқасының Жарлығымен Кеңес Одағының Батыры атағы берілді (21.6.1965). Карацупаның есімімен мектептер, кітапханалар, өзен кемелері аталады.[1]

Дереккөздер[өңдеу]

  1. А 31 Айбын. Энциклопедия. / Бас ред. Б.Ө.Жақып. - Алматы: «Қазақ энциклопедиясы», 2011. - 880 бет. ISBN 9965-893-73-Х