Отоми
| Отоми | |
| Hñähñu, Ñuhmu | |
| | |
| Бүкіл халықтың саны | |
|---|---|
|
300 000 | |
| Ең көп таралған аймақтар | |
| Тілдері | |
| Діні | |
Отоми — Орталық Мексикада тұратын үндіс халқы. Олар Мексиканың орталық үстіртінің құрғақ таулы аймақтарында, сондай-ақ Мехико, Пуэбла, Толука, Керетаро, Пачука және Тулансинго қалаларында тұрады. Халық саны 288,1 мың адам (2010 жылғы халық санағы; Ұлттық статистика және география институтының 2008 жылғы мәліметтері бойынша – 646,9 мың адам).[1]
Тілі
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]Олар ото-манге отбасының отоми тілінде сөйлейді, диалектілері бар. Испан тілі де кеңінен таралған.
Діні
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]Діні ресми түрде католиктік, дәстүрлі нанымдар сақталған.[2]
Тарихы
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]Отоми, Орталық Американың ең көне халқы. Біздің заманымыздың 2 мыңжылдығының науалар Мехико алқабынан қуылды. X-XII ғасырларда мимишкоаны (отоми топтарының бірі) толтектер жаулап алды. XIII ғасырда отомилер шығысқа жаппай қоныс аударды. Испандар жаулап алғанға дейін (XVI ғасыр) бірнеше мемлекеттері болды. Тепехуамен сәтті соғысып, ацтектерге алым төледі.
Кәсібі
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]Дәстүрлі кәсіптерге қолмен атқарылатын егіншілік (жүгері, бұршақ, асқабақ, чили бұрышы, темекі, агава) және Идальго штатының өзен аңғарларында суармалы егіншілік (жүгері, бидай, мақта, жоңышқа, кофе, банан), аңшылық, балық аулау жатады. Терушілік (жабайы агава, нопал кактусы, жүгері, құрттар, саңырауқұлақтар, ұлулар, құмырсқалар, кесірткелер, т.б.), ал кейбір жерлерде ара шаруашылығы бар. Олар ешкі, қой, сиыр, шошқа, есек, құс өсіреді. Плантацияларда және өнеркәсіпте жалдамалы жұмыс жиі кездеседі.
Дәстүрлі қолөнерге қыш ыдыстар (соның ішінде үлкен бояулы ыдыстар), өрнекті тоқу, өру, ағаш ою, тері илеу, жүгері ұнтақтайтын тас үгіткіштер жасау, т.б.[3]
Тұрмыс салты
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]
Дәстүрлі отбасы үлкен, шағын отбасы кең таралған, неке патрилокальды, қазір неолокалды. Туысқандық есеп аталық болып табылады. Некенің уақытша матрилокалдылығы, қалыңдық үшін жұмыс істеу, қыз алып қашу дәстүрі бар.
Бағандарда қалқа-галереяны құрайтын, ағаштан, саманнан, тастан жасалған, төбесі агава жапырақтарынан немесе шоқ шөптерден жасалған тік бұрышты тұрғын үй басым. Солтүстікте бұрыштары дөңгеленген үйлер жиі кездеседі, шатыры төмен, кейде жер деңгейінде болады, ыстық жазық жерлерде қабырғалары қамыстан жасалған.
Ерлер ақ кең шалбар, қызыл кең белдік, жағасына кесте тігілген қысқа ақ жейде, сандал, жиегіне ою-өрнегі бар және жиектері бар серапалар, кеудеге тоқылған өрнекті сөмкелер, белдікке былғары киім киеді.
Әйелдер киімі — ұзындығы 5 м-ге дейінгі матадан тігілген, өрнекті белдікпен тігілген, ақ өрнекті уипил, жамылғы — тобыққа дейін ақ және қара жолақты сераптар, күміс сырғалар, моншақтар, өрілген түрлі-түсті жүн жіптер, кейде дененің жоғарғы бөлігі жалаңаш болады.
Испандық дәуірге дейінгі нанымдар мен культтер, нагуализм, шаманизм, испандық дәуірге дейінгі ай күнтізбесі, мифология және бай фольклор сақталған.[4]
Дереккөздер
[өңдеу | дереккөзін өңдеу]- ↑ Үлкен Ресей энциклопедиясы 2004–2017. Тексерілді, 16 шілде 2025.
- ↑ Үлкен Кеңестік Энциклопедия. Тексерілді, 16 шілде 2025.
- ↑ В.А.Тишков Дүние жүзіндегі халықтар мен діндер. Энциклопедия. — Москва: Үлкен Ресей энциклопедиясы, 1999. — Б. 404. — 930 б. — 100 000 таралым. — ISBN 5-85270-155-6.
- ↑ Әлем халықтары/Отоми. Тексерілді, 16 шілде 2025.