Сәлкен Балаубаев

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Jump to navigation Jump to search

Балаубаев Сәлкен[1] (1902, Қарағанды облысы Осакаровка ауданы — 1972, Қарағанды) — алғашқы қазақ психологтарының бірі. Орта Азия мемлекеттік университетін (Ташкент) бітірген (1929). Қазақ педагогика училищесінде (Ташкент), Қазақ педагогика институтында (Алматы) оқытушы, Орта Азия еңбек қорғау ғылым-зерттеу институты лабораториясында, Қазақ АКСР Оқу халық комиссариаты жанындағы Әдістемелік кеңесте ғылыми қызметкер болып істеді. Балаубаев Сәлкен профессор А. Б. Залкиндтің “Педагогика”, профессор П.Н. Шимбиревтің педтехникумға арналған “Педагогика” атты оқулықтарын тәржімалаған. Мектептегі тәрбие саласына қатысты “Мектеп группаларын комплектеу” (1934), “Қиын бала” (“Политехникалық мектеп”, 1933, ғасыр 7—8), т.б. ғылыси мақалалар жазды. Балаубаев Сәлкен 1937 — 1938 жылдары саяси қуғын-сүргінге ұшыраған. 1939 жылдан өмірінің соңына дейін Қарағанды педагогика институтында ұстаздықпен айналысты. Жоғары оқу орындарына арналған “Психология” оқулығында Балаубаев Сәлкен жеке тұлғаны қалыптастыру, адам өміріндегі идеалдың маңызы, қажеттіліктің орны мәселелерін зерттеді. Темперамент типтеріне сипаттама беріп, оның мінезбен байланысын ашып көрсетті.[2]

Дереккөздер[өңдеу]

  1. Жантану атауларының түсіндірме сөздігі. — Алматы: "Сөздік-Словарь", 2006. - 384 бет. ISBN 9965-409-98-6
  2. “Қазақстан”: Ұлттық энцклопедия/Бас редактор Ә. Нысанбаев – Алматы “Қазақ энциклопедиясы” Бас редакциясы, 1998 ISBN 5-89800-123-9