Трансценденталдық апперцепция

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Jump to navigation Jump to search

Трансценденталдық апперцепция - өзінің формалары мен заңдары туындайтын құбылыстар дүниесі бірлігінің шарты болып табылатын-мыс априорлықты, яғни барлық тәжірибені бұрыннан өмір сүретін, алғашқы, таза әрі өзгермейтін сананы көрсететін Кант термині. Кант бойынша Трансценденталдық апперцепцияның бірлігі - адамның елестету қабілетінің, еске сақтауының және қайта еске түсіру арасындағы өзара байланыс шарты. Бұл бірліктің негізі ретінде Кант оның "Меніммен" барабарлығын, яғни әрбір елестетуде "Мен ойлаймын" деген қағиданың бар екендігінен деп жорыды. Кантшылдықтың осы көзқарасына сүйене отырып, Фихте өзінің субъективтік идеализм жүйесін жасады[1].

Тағы қараңыз[өңдеу]

Дереккөздер[өңдеу]

  1. Философиялық сөздік, Алматы: Қазақ энциклопедиясы, 1996, 525 б., ISBN 5-89800-097-6