Федор Никитич Самойлов

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Jump to navigation Jump to search

Федор Никитич Самойлов(12 сәуір 1882 жыл, Гомиленки селосы., қазіргі Иванов обллысы., - 13 маусым 1952 жыл, Мәскеу облысы., Кратово Раменск ауданы).- Ресей патшалығындағы революциялық қозғалыстың қайраткері.

Өмірі[өңдеу]

Тоқымашы семьясында туған. 1903 жылдан Компартия мүшесі. 1905 жылғы Иваново-Вознесенск стачкасы жетекшілерінің бірі. 1912 ж. Владимир губерниясының жұмысшыларынан мемлекеттік 4- думаға депутат болып сайланды. 1917-1918 ж.- партияның Иваново-Вознесенк комитетінің мүшесі, жұмысшы және солдат депутаттары қалалық советінің председателі, кейіннен Башқұртсанда және Украинада партия, совет жұмысында болды. 1922 жылдан РК (б) П ОК Испарт меңгерушісінің орынбасары. 1928 жылдан БК (б) П Мәскеу комитетінің Истпарт меңгерушісі. 1937 жылдан Мемлекеттік Революция музейінің директоры. 1941 жылдан дербес пенсиоенр. Партияның 12,14-17 сьездерінің делегаты; 11-сьезде Орталық Бақылау комиссиясының мүшелігіне кандидат болып сайланды. БОАК мүшесі болды.

Еңбектері[өңдеу]

«Өткен күндер ізімен» (1940) кітабының авторы.

Дереккөздер[өңдеу]

[1]

  1. Қазақ Совет энциклопедиясы, 1976 жыл, Алматы,10 том, 9 бет