Шегіну

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Jump to navigation Jump to search

Шегінуқарсыластың басым күшінің соққысынан шығу мақсатында жүргізілетін әскери шара. Келесі іс-қимылға тиімді жағдай табу, уақытты ұту және басқа бағыттардағы іс-қимыл үшін күштерді босату мақсатын көздейді. Шегінуді бар күштермен қорғалып тұрған шепті (ауданды) әрі қарай ұстау мүмкіндігі болмаған кезде ғана қолданады, өйткені ондай жағдайда ұрысты әрі қарай жалғастыру қорғаныстағы әскерлерді сөзсіз жеңіліске ұшыратады. Шегіну жоғары командирдің бұйрығымен ғана жүзеге асырылады. Шегіну қарсыластың басым күштерінің соққысындағы қиын жағдайда жүргізіледі. Шешім қабылдау және әскерге тапсырма жүктеу, шегінудің соңғы және аралық шебінің, шегіну алқабындағы басқару пункттерінің және аэродромдарының, артиллерия мен ракеталық әскерлердің бекініс аудандарының қозғалыс бағытын дайындау, қирату мен бөгеуді дайындау, сондай-ақ жаралылар мен науқастардың және материалдық құралдардың басқа жерге көшірілуі қысқа мерзімде және жасырын түрде жүзеге асырылады. Шегіну кезінде әскерлер төмендегідей түрде топтастырылады: ұрыстан шығуды қалқалау үшін бөлінген бөлімдер (бөлімшелер), тосқыншылар (арьергардтар) және жорық күзеті органдары; маңызды нысандарды алуға арналған бөлімдер (бөлімшелер); басты күштер және тылдар. Шегіну әдетте басты күштер ұрыстан шыққан және олар қарсыластан құтылғаннан кейін басталады. Қарсыластан құтылу тәуліктің қараңғы уақытында немесе көрінім шектеулі басқа жағдайларда іске асырылады. Бүркеніш шаралары да жүргізіледі. Басты күштер тосқауылшылар қорғауымен жорықтық лекке жиналады да, белгіленген ауданға (шепке) шығады.[1]

Дереккөздер[өңдеу]