Мазмұнға өту

Кирилл Алексеевич Буданов

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет

Кирилл Алексеевич Буданов
Кирило Олексійович Буданов
Кирилл Алексеевич Буданов
Буданов, 2024 жыл
Лауазымы
Ту
Ту
 Украина Қорғаныс министрлігінің Бас барлау басқармасының бастығы
Ту
Ту
5 тамыз 2020 жылдан бастап
Ізашары Василий Бурба
Өмірбаяны
Білімі Одесса қаласы әскери академиясы (2007)
Дүниеге келуі 4 қаңтар 1986 (1986-01-04) (39 жас)
Киев, Украин КСР, КСРО
Жұбайы
Марианна Буданова
​
​
(үйл. 2007)​
Әскери қызметі
Құрамында болды  Украина
Әскер түрі Барлау
Атағы Генерал-лейтенант
Шайқасы Орыс-украин соғысы
Марапаттары
Кирилл Алексеевич Буданов Ортаққорда
өңдеу Үлгі құжаттамасын қараңыз

Кирилл Алексеевич Буданов (укр. Кирило Олексійович Буданов; 4 қаңтар 1986 жыл, Киев) — украиналық әскери қолбасшы, 2020 жылғы тамыздан бергі Украина Қорғаныс министрлігінің Бас барлау басқармасының бастығы,[1] генерал-лейтенант (2023),[2] Украина батыры (2024).[3]

2022 жылғы қазанда «NV» журналы оны Украинаның ең ықпалды 25 әскери қызметкерінің тізіміне енгізді.[4] Буданов соғыс қимылдарына жеке өзі қатысып көрген.[5]

Ерте жылдары және білімі

[өңдеу | қайнарын өңдеу]

Буданов 1986 жылғы 4 қаңтарда Киевте туған.[6] 2007 жылы ол әскери білімін Одесса қаласы әскери академиясында алды.[7]

Мансабы

[өңдеу | қайнарын өңдеу]

Оқуын бітірген бойда Буданов Қорғаныс министрлігінің Бас барлау басқармасының арнайы операциялық күштер бөлімінде қызмет етті.[7] Оқуын бітіруге бір жыл қалғанда барлау бөліміне ауысуға шешті.

Орыс-украин соғысы

[өңдеу | қайнарын өңдеу]

2014 жылы Буданов Донбасстағы соғысқа қатысты, ол жерде бірнеше рет жарақат алды.[8] Будановтың осы кезде түрлі құпияланған әскери операцияларға қатысқаны да хабарланады.[9] 2024 жылғы The New York Times зерттеуінше, Буданов Орталық барлау агенттігінен оқу алған элиталы 2245-әскери бөлімінің мүшесі болды. The New York Times хабарлауынша, Буданов жау тылындағы батыл операцияларға қатысып, өзін көрсете алды. 2016 жылы майор болып жүрген ол Ресейдің Қырымды оккупациялауы кезінде жауға қарсы бомба орналастырғаны белгілі. Жерге қонған Будановтың бөлімін орыс әскері торуылдады, алайда украин әскері сәтті соққы жасап, украин басқарған жерге орала алды. The New York Times ақпаратынша, Донбасста жарақаттанған Буданов Америка Құрама Штаттарына жіберіліп, Уолтер Рид атындағы ұлттық әскери-медициналық орталықта ем алды.[10]

2019 жылғы 4 сәуірде Будановтың Chevrolet Evanda көлігін құжатындағы есімі «Алексей Ломака» болған орыс жарды. Көлікте болған мина, алайда, ерте қосылып қалды. Айыпты мен оның тобы көп ұзамай қамауға түсті.[11][5]

2020 жылы Буданов Украина сыртқы барлау қызметінің бір департаментіне директор тағайындалды.

Будановтың Украина президенті Владимир Зеленскиймен қол алысуы, 2022 жылғы 7 қыркүйек

2020 жылғы 5 тамызда Украина президенті Владимир Зеленский Будановты Бас барлау басқармасының басшысы қылып тағайындады.[12]

2022 жылғы 11 наурызда ол Әскери тұтқындарды емдеу жөніндегі үйлестіру штабының төрағасы атанды.[13] 2022 жылғы қыркүйекте Буданов Ресей мен Украина арасындағы ең ірі тұтқындар айырбасына қатысты. Украинаның 215 қорғаушылары, соның ішінде Азов бригадасының 100 мүшесі мен басшысы, үйлеріне оралды.[8]

2023 жылғы ақпанда Слуга Народу парламент блогының басшысы Давид Арахамия Будановтың Алексей Резниковтің орнына Қорғаныс министрі болатынын жариялады. Алайда бұл өзгеріс орын алмады да, Буданов еш жерге тағайындалмады.[14][9] Ақыр аяғында Резниковтің ізбасары болып Рүстем Умеров атанды.

2023 жылғы 21 сәуірде Мәскеудің Лефортово аудандық соты Будановты Қырым көпірінің қопарылысы үшін іздестіретінін жариялады.[15] Буданов бұған «Мен разымын. Бұл — жұмысымыздың жақсы белгісі және мен одан жақсы қызмет етуге уәде беремін» деді.[16]

Украина барлау қызметінің бір өкілі 2023 жылы Будановқа 10-нан көп мәрте қастандық жасалған деген. 2023 жылғы қарашада Будановтың әйелі Марианна айтылмаған ауыр металл арқылы уланды.[17]

2024 жылғы 8 ақпанда Украина президенті Зеленский Будановты Украина батыры деп таныды.[3]

Әскери атақтары

[өңдеу | қайнарын өңдеу]

Дереккөздер

[өңдеу | қайнарын өңдеу]
  1. ↑ Указ Президента України № 308/2020 «Про призначення К.Буданова начальником Головного управління розвідки Міністерства оборони України». Мұрағатталған 9 тамыз 2020., Президент України, 5 тамыз 2020
  2. ↑ УКАЗ ПРЕЗИДЕНТА УКРАЇНИ №564/2023  (укр.). Украина президенті (7 қыркүйек 2023). Тексерілді, 2 қазан 2025.
  3. ↑ a b Martin Fornusek. Zelensky grants Hero of Ukraine award to Zaluzhnyi  (ағыл.), The Kyiv Independent (9 February 2024).
  4. ↑ Генерали перемоги. НВ називає 25 найвпливовіших українських військових // НВ. — 2022.
  5. ↑ a b Крим, Донбас, гібридні війни, дезінформація: новий начальник ГУР назвав завдання на посаді  (укр.) (10 тамыз 2020). Тексерілді, 11 тамыз 2020.
  6. ↑ Чупак, Мар'ян-Сергій Кирилу Буданову – 39: біографія бойового генерала, який керує в тіні  (укр.). 24tv.ua (4 қаңтар 2025). Тексерілді, 2 қазан 2025.
  7. ↑ a b Генерали перемоги. НВ називає 25 найвпливовіших українських військових. Тексерілді, 19 қазан 2022.
  8. ↑ a b Взвод № 1. НВ називає 25 найвпливовіших українських військових  (укр.). nv.ua. Тексерілді, 17 қаңтар 2023.
  9. ↑ a b Factbox: Who is Kyrylo Budanov, Ukraine's potential next defence minister?  (ағыл.). Reuters (6 February 2023). Мұрағат көшірмесі 6 ақпанның 2023 Wayback Machine мұрағатында
  10. ↑ Entous, Adam; Schwirtz, Michael The Spy War: How the C.I.A. Secretly Helps Ukraine Fight Putin  (ағыл.). The New York Times (25 February 2024). Тексерілді, 26 ақпан 2024. Мұрағат көшірмесі 26 ақпанның 2024 Wayback Machine мұрағатында
  11. ↑ Воєнна розвідка України отримала нового очільника  (укр.). Defence Express (6 тамыз 2020). Тексерілді, 26 ақпан 2024.
  12. ↑ Указ Президента України №308/2020: Про призначення К.Буданова начальником Головного управління розвідки Міністерства оборони України  (укр.). Украина президенті (5 тамыз 2020). Мұрағат көшірмесі 12 желтоқсанның 2023 Wayback Machine мұрағатында
  13. ↑ Кабінет Міністрів України постанова від 11 березня 2022 р. № 257: Про утворення Координаційного штабу з питань поводження з військовополоненими  (укр.). Кmu.gov.ua. Тексерілді, 5 ақпан 2023.
  14. ↑ Sabbagh, Dan Ukraine's defence minister to be moved from post, says Zelenskiy ally (5 February 2023).
  15. ↑ Морозов, Алексей В Москве суд заочно арестовал начальника разведки Украины. ФСБ называла его организатором взрыва на Крымском мосту  (орыс.). Новая Газета (21 апреля 2023). Тексерілді, 2 қазан 2025.
  16. ↑ Кравець, Роман; Романенко, Валентина Буданов відреагував на "заочний арешт" від РФ: Мені приємно  (укр.). Українська правда (21 сәуір 2023). Тексерілді, 2 қазан 2025.
  17. ↑ Lukiv, Jaroslav. Ukraine spy chief's wife poisoned, says Kyiv  (ағыл.), BBC News (28 November 2023). Мұрағат көшірмесі 30 қаңтардың 2024 Wayback Machine мұрағатында
  18. ↑ Указ Президента України № 428/2021 «Про присвоєння військового звання». Тексерілді, 25 тамыз 2021.
  19. ↑ Указ Президента України № 207/2022 «Про присвоєння військового звання генерал-майора бригадному генералу БУДАНОВУ Кирилу Олексійовичу». Мұрағатталған 3 квітня 2022., Президент України, 3 сәуір 2022
  20. ↑ Указ Президента України № 564-2023 «Про присвоєння військового звання генерал-лейтенанта генерал-майору БУДАНОВУ Кирилу Олексійовичу». https://www.president.gov.ua/documents/5642023-48021, Президент України, 7 қыркүйек 2023

Сыртқы сілтемелер

[өңдеу | қайнарын өңдеу]
wikt: Кирилл Алексеевич Буданов Уикидеректегі?
q: Кирилл Алексеевич Буданов Уикидәйекте?
commons: Кирилл Алексеевич Буданов Ортаққорда?
Сурет, видео және аудио
Тематикалық сайттар
Нормативті бақылау
«https://kk.wikipedia.org/w/index.php?title=Кирилл_Алексеевич_Буданов&oldid=3516911» бетінен алынған