Платон заңдарының мәні

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Jump to navigation Jump to search

Платон заңдарының мәніӘбу Насыр Әл-Фарабидің еңбегі.

Мұнда ол Платонның «Заңдар» атты әйгілі философиялық трактатын талдайды. Әл-Фарабидің бұл еңбегі 10 бөлімнен (басқа деректер бойынша, 14 бөлімнен) тұрады.

Шығармадан үзінді:

Платон игіліктерді [екі түрге] бөледі, олардың қайсысы адами, қайсысы құдайы екендігін түсіндіреді. Құдайылары адамиларына әсер етеді. Егер де адам құдайы игіліктерге ие болса, онда адами игіліктерге де ие болады, ал адами игіліктерге ие болғанда, құдайы игіліктерді назардан тыс қалдыруы мүмкін. Адами игіліктерге күш, әдемілік, байлық, білім және басқалар жатады, оларды [қарастыруға] ол өзінің мораль туралы кітаптарында көшеді... Платон заң шығарушылар олардың көмегімен игіліктерге жететін құрал-әдістерге ұмтылуға, адамдарды игіліктерге жету жолында табандылық көрсету туралы ойға сендіруге міндетті екенін түсіндіреді. Бұл [ең әуелі] заңды некеге, сезімдік құмарлықпен шектен тыс тән құштарлығын реттеуге, олардан тек заң талап еткен мөлшерді ғана алуға қатысты. Бұл, сонымен бірге, үрей мен ашу, жағымсыз және әдемі істерге және игіліктерге апаратын басқа құралдарғада қатысты. Сонан соң Платон Зевс пен Аполлон бұл құралдардың бәрін өз заңдарында қолданды дейді; ол олардың заңының әрбір қағидасынан, мысалы, аң аулауға, немесе ұжым болып тамақ ішуге, немесе соғысуға бұйрыққа қатысты қағидасынан қандай пайда болғанын түсіндіреді.

Сілтемелер[өңдеу]

  • Әбу Насыр Әл-Фарабидің он томдық жинағы, 5-том