Сайдақ

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Jump to navigation Jump to search
Бес қару

Сайдақ (немесе сагайдак, садак, саадак, сагадак, согодак)- атты садақшылардың қарулар жиынтығы. Олар садақ, оқ және қаптан тұрады. Бұл қаруды түркілер, моңғолдар және XVII ғасырға дейінгі Русьте қолданған.

Сонымен қатар, сайдак деп садаққа арналған қапты да атаған.

Сайдакты безендірген. Қару палатасында патша Алексей Михайловичтің күміс, алтын жіптермен безендірілген былғары сайдағы сақталған. Сайдақтың астында қанжар ілулі тұрады.

Сайдақтың аналогы скифтік горит болған.

Этимология[өңдеу]

Сайдақ түрік тілінен аударғанда sadaq - "садаққа арналған қап", моңғол тілінен аударғанда sagadag, қалмақ тілінен аударғанда саагд - "садақ оғымен бірге"

Әдебиеттерде[өңдеу]

Бұл уақытта жоғары жақтан, қамалдан жарты шақырым жерден жаңа аттылар көріне бастады. Көп ұзамай найза мен сайдақ асынған әскер бүкіл даланы алып кетті. Олардың арасында ақ боз атқа мінген, үстінде қызыл бешпенті, қолында қылышы бар Пугачевтің өзі еді.

Александр Сергеевич Пушкин «Капитанская дочка»

Дереккөздер[өңдеу]

Орыс Уикипедиясынан аударылған.