Хаяо Миядзаки

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Мұнда ауысу: шарлау, іздеу
Хаяо Миядзаки (жапон. 宮崎 駿 )
Сурет
Лақап аты

Сабуро Акицу (жапон. 秋津 三朗)
Цутому Тэруки (жапон. 照樹務)

Азаматтығы

жапон

Жұбайы

Акэми Ота

Марапаттары

"Оскар" премиясы, "Алтын аю" премиясы (Берлин кинофестивалінде)

http://www.ghibli.jp/

Хая́о Миядза́ки (жапон. 宮崎 駿 Миядзаки Хаяо, 5 қаңтар 1941, Токио) – Жапонияның режиссёр-аниматоры[1]. Исао Такахатамен бірге “Джибли Студиясын” ашқан.

Псевдонимдері: Сабуро Акицу (秋津 三朗 Акицу Сабуро) немесе Тэрэкому (照樹務).

Өмірбаяны[өңдеу]

Хаяо Миядзаки 5 қаңтар күні 1941 жылы дүниеге келді. Оның балашағы соғыс және одан кейінгі кезінде өтсе де, оның отбасы жақсы жағдайда өмір сүрген болатын. Дегенмен, оның анасы туберкулезбен ауырып, 1947 жылы емделуін бастады.

Хаяо мектепте оқыған кезде, Осаму Тэдзука суретшісі қазіргі кездегі жапон түрдегі “суреттердегі романдарға” (манга) бастау берді. Басында Хаяо дәл сондай комикстерді салуға армандаған, бірақ Жапониядағы алғашқы түсті мультфильмді көргенде (“Хакудзя-дэн” немесе “Ақ жылан туралы аңыз”, 1958 ж., реж. Т. Ябусита), комикс оның жанры емес екендігін түсінген.

Гакусюин университетінде экономика факультетінде оқыған. Жапон өнеркәсібі туралы диплом қорғап, университетті политолог және экономист ретінде бітірген.

Осыдан кейін “Тоэй” киностудиясында жұмыс алған. Мұнда ол 1963 ж. алғаш рет “Ванван Тю:сингура” немесе “Қырық жеті вассал-ит туралы повесть”мультфильмді жасауға қатысқан болатын.

Сонымен қатар, студияда Хаяо оның болашағына әсер тигізетін екі адаммен таңысқан: суретші-аниматор Акэми Ота (екі жылдан кейін олардың үйлену тойы болған) және режиссер Исао Такахата. Такахата аниматор профсоюзындағы председательдің орынбасары болған, ал Миядзаки бірден осы профсоюздың секретарі болып кеткен. 1965 ж. үйлену тойынан кейін, Хаяо Миядзаки Такахатаның фильм “Тайё:-но о:дзи Хорусу даибо:кэн” немесе “Батыл Күн ханзадасы” проектімен айналасуын бастады.

1971 ж. Такахата “Эй-про” студиясына Миядзакимен бірге кеткен. Мұнда олар “Люпен III” мультсериалдағы эпизодтармен, “パンダコパンダ Панда копанда” немесе “Үлкен мен кіші панда” және оның жалғасуымен “パンダコパンダ 雨降りサーカスの巻 Панда копанда, амэфури са:касу-но маки” немесе “Жаңбыр астындағы цирк” фильмдермен айналасқан.

1973 ж. Такахата мен Миядзаки Батыс әдебиеті бойынша телесериал жасау үшін, “Дзуйо Энтерпрайзес” студиясына көшкен. “Арупусу-но сё:дзё Хайдзи” немесе “Хайдзи” және “Хаха-о тадзунэтэ сандзэн ри” немесе “3000 миль алыстағы мамаға” түсіру үшін, олар Швейцария, Италия мен Аргентинаға сапар шеккен.

3 жылдан кейін Миядзаки студиядан кеткен, бірақ режиссер болып, “未来少年コナン Мирай сё:нэн Конан” немесе “Конан” мультсериалын шығарған. “Конан” мемлекеттік “Эн-Эйч-Кей” телекомпаниясының алғаш мультсериалы ретінде саналған.

Осыдан кейін Хаяо Миядзаки және Исао Такахата бірнеше киностудияға көшкен, ал 1985 ж. өз “Джибли” (“Ghibli” жапонша: “Дзибури”) студиясын ашқан.[2]

Хаяо Миядзакинің ең таңымал фильмдер: “千と千尋の神隠し Сэн то Тихиро но камикакуси” немесе “Елестер алып кеткендер”, “もののけ姫 Мононокэ-химэ” немесе “Мононоке ханшайым” , “ハウルの動く城 Хауру но угоку сиро” немесе “Жүретін сарай” және “となりのトトロ Тонари но Тоторо” “Менің көршім Тоторо” . “Елестер алып кеткендер” арқасында Миядзаки 2002 ж. Берлин кинофестивалінде жоғарғы марапатқа және 2003 ж. “Оскар” премиясына ие болды. 2013 ж. қыркуйекте өз карьерасының бітіуін жариалаған және шілдеде өзінің соңғы жұмысын “Жел нығаюы” немесе “風立ちぬ Кадзэ татину” шығарған.[3]

Шығармашылығы[өңдеу]

Хаяо Миядзаки шығармашылығында ізгілік қасиеттерімен қатар, экологиялық тұжырымдама ерекше орын алады. Миядзаки фильмдерінің графикасы шынайылығы мен дәлділігімен ерекшеленеді. Миядзакимен жазылған әңгімелер жапон халқына байланысты болғанымен, шетелдіктердің де қызығушылығын тудырады. Сонымен қатар, Хаяо Миядзаки фильмдерінде оның ұшу аппараттарына деген сүйіспеншілігі байқалады — олар барлық картаналарда дерлік кездеседі. Баспасөз қызметкерлері Хаяоны жиі “жапондық Дисней” деп атайды. Хаяо Миядзаки көптеген толық метражды анимациялық фильмдерді жарыққа шығарды. Соған қоса, ол бірқатар мангалардың авторы болып табылады. 1994 жылы “Желді алқаптан келген Навсикая” мангасы үшін Жапондық мангакалар қауымдастығының марапатына ие болды. Жапонияда Миядзаки фильмдері көпшіліктің көңілінен шығып, сыншылар арасында да табысқа ие болды. “Елестер алып кеткендер” Жапония тарихындағы ең кірісі мол фильмге айналды, “Мононокэ ханшайымы” мен “Жүретін сарай” да өте танымал.

Осыған қарамастан, 2002 жылы “Елестер алып кеткендер” фильмі шыққынға дейін Жапониядан тыс Хаяо Миядзаки ерекше атаққа ие болған емес. Осы туындысы үшін 2002 жылы Алтын аю және 200З жылы Оскар сыйлығына иеленді. Оның фильмдерінің көпшілігі адамзаттың табиғат пен технологиялармен қарым-қатынасына негізделген. Бір сұхбатында "Режиссерлерден сізді кім тәнті етеді?" деген сұраққа, Хаяо Миядзаки Юрий Норштейнді (“Тұмандағы кірпі”) керемет суретші санайтындығын мойындады.

Миядзаки өзі үшін анимация әлемінде ең беделді тұлға ретінде мультипликациялық киноның совет режиссеры Лев Атамановсты (“Қар патшайымы”) есептейтіндігін айтады. 2013 жылдың қыркүйегінде Миядзаки өз мансабын аяқтау туралы шешім қабылдағанын жариялады. Оның сөзіне сүйенсек, “Жел күшеюде” Миядзакидың соңғы режиссерлік жұмысы болмақ. 2014 жылы қарашада кинематограф саласына қосқан үлесі үшін “Оскарға” ие болды.

Манга және басқа графикалық жұмыстар[өңдеу]

Фильмдер[өңдеу]

Дереккөздер[өңдеу]

  1. http://animemanga.ru/Biographies/miyazaki.shtml Хаяо Миядзаки
  2. http://miyazaki.otaku.ru/biorev/bio.htm Хаяо Миядзаки
  3. http://miyazaki-ru.livejournal.com/ Хаяо Миядзаки
  4. http://miyazaki.otaku.ru/biorev/rev.htm Хаяо Миядзаки
  5. http://miyazaki.otaku.ru/biorev/rev.htm Miyazaki