Әт-Тафтазани

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Jump to navigation Jump to search

Тафтазани, Сад әд-Дин Масуд б. Омар (парсыша: سعدالدین مسعودبن عمربن عبداللّه هروی خراسانی تفتازانی‎) (1.03.1322, Иран - 10.01.1390, Самарқан) - соңғы каламның көрнекті өкілі.

Ниса қаласының маңындағы Тафтазан мекенінде туған, әл-Иджи мен Құтб әд-Дин ар-Разиден дәріс алды. Мәуреннахрдағы әртүрлі медреселерде ұстаздық етіп, отыз жылға жуық өмірін кезбелікпен еткізді, кейін Ақсақ Темірдің шақыруымен Самарқанға келіп, өле-өлгенше соның сарайында болды.

Тафтазани қаламтанудағы, сондай-ақ, логика, геометрия, поэтика және араб тілі грамматикасын терең білуімен атағы шыққан. Кейінгі ғасырларда оның қалам жөніндегі қысқаша толғамдары, яғни компендиумдары жоғары дәрежеге жетіп, оған көптеген түсініктеме жазылды. Мәселен, «Тахзиб әл-мантик уа-л-калам», «Макасид фи илм әл-калам» еңбектері бізге Тафтазанидің өз түсініктемелері арқылы жеткен.[1]

Дереккөздер[өңдеу]

  1. Ислам. Энциклопедиялық анықтамалық. Алматы: “Аруна Ltd.” ЖШС, 2010. ISBN 9965-26-322-1