Михаил Саакашвили

Уикипедия — ашық энциклопедиясынан алынған мәлімет
Навигацияға өту Іздеуге өту

Михеил Саакашвили
Михаил Саакашвили
Лауазымы
Ту
Одесса облыстық мемлекеттік әкімшілігінің төрағасы
30 мамыр 2015 ж.
Президент Петро Порошенко
Ізашары Игорь Палица
Ту
Украина Президентінің Кеңесшісі
13 ақпан 2015 ж.
Президент Петро Порошенко
Ту
3-ші Грузия президенті
25 қаңтар 2004 ж. — 17 қараша 2013 ж.
Ізашары Эдуард Шеварднадзе
Ізбасары Георгий Маргвелашвили
Ту
Грузия әділет министрі
12 қазан 2000 ж. — 5 қыркүйек 2001 ж.
Президент Эдуард Шеварднадзе
Ізашары Джони Хецуриани
Ізбасары Роланд Гилигашвили
Өмірбаяны
Білімі Киев Ұлттық Университеті
Дүниеге келуі 21.12.1967.
Әкесі Николоз Саакашвили
Анасы Гиули Аласания
Жұбайы Сандра Рулофс
Балалары ұлдары: Эдуард және Николоз
Қолтаңбасы Қолтаңбасы
Михеил Саакашвили Ортаққорда

Михеил Николозұлы Саакашвили (груз. მიხეილ ნიკოლოზის ძე სააკაშვილი, Михеил Николозис дзе Саакашвили, 21.12.1967 жылы туған, Тбилиси қаласы) – саяси қайраткер. Украинаның Одесса облысының губернаторы (30.05.2015 ж.).[1] Грузияның экс-Президенті 25 қаңтар 2004 жыл-нан 25 қараша 2007 жыл дейін және 20 қаңтар 2008 жыл 17 қараша 2013 жыл дейін, «Раушан революциясының» көшбасшысы.

1992 жылы Киев институтының халықаралық құқық факультетін бітіріп, Колумбия (Нью-Йорк) университетінде құқық магистрі дәрежесін алған. (1994). Страсбург институтында, Гаага академиясында халықаралық құқыққа, адам құқығына байланысты білім алды, Джордж Вашингтон атындағы университетте докторлық диссертация қорғады. Халықаралық құқық саласында қызметтер атқарған. 1995 жылы Грузияға келіп, “Грузия азаматтары одағы” партиясы атынан парламент депутаттығына сайланды. 1996 жылы парламенттің конституциялық және заңдық мәселелеріне байланысты комитетінің төрағасы болып тағайындалды. “Грузия азаматтары одағы” парламенттік фракциясының басшысы (1998), Еуропалық кеңестің парламенттік ассамблеясының грузиялық өкілі, Грузия республикасының Әділет министрі (2000) қызметтерін атқарды. 2001 жылы Грузия Республикасы Президенті Э.Шеварнадзеге оппозициялық “Ұлттық қозғалыс” ұйымын құрды. 2002 жылы Тбилиси заңдық жиналысының төрағасы болып сайланды. 2003 жылы 23 қарашада “Ұлттық қозғалыс” партиясының қарсылық акциясы нәтижесінде Шевернадзе қызметінен бас тартып, 2004 жылы 4 қаңтарда Грузия Президентін сайлау қорытындысы бойынша Саакашвили 95% дауыс жинап, жеңіске жетті. Саакашвили Қазақстан Республикасында ресми сапармен бірнеше рет болып, екі ел арасында саяси байланыстардың онан әрі дамуына мүдделілік танытты.[2]

2022 жылы 28 маусымда Еуропа Кеңесінің Парламенттік Ассамблеясы мәлімдеме жариялап, онда оны дереу шетелдегі арнайы мекемеде емдеу керектігі айтылған: «Михаил Саакашвилиге медициналық көмек керек! Бізді былтырдан бері Грузияда түрмеде отырған Грузияның бұрынғы президенті Михаил Саакашвилидің денсаулығы алаңдатады. Бірнеше тәуелсіз дәрігерлер Саакашвилиді түрмеде тексергеннен кейін оның көптеген аурулардан зардап шегетінін айтты, оның ішінде тамақтанудың бұзылуы және Вернике энцефалопатиясы, ауыр неврологиялық ауру. Грузия қорғаушылары мен Украина омбудсменінің ұсыныстары орындалмағанына да алаңдаймыз. Стресс факторларынан арылу үшін оны шұғыл түрде заманауи емханаға апару керек. Мұны орындамау деменцияға, көптеген мүшелердің жеткіліксіздігіне және өлімге әкелуі мүмкін. Amnesty International құқық қорғау ұйымы да Саакашвилидің денсаулығына қатысты алаңдаушылықпен бөліседі. Біз Грузия үкіметін Михаил Саакашвилидің денсаулығын тұрақтандыру үшін қолдан келгеннің бәрін жасауға шақырамыз. Сонымен қатар, мұндай жағдайларда тәжірибесі бар еуропалық мамандандырылған клиникада емдеу мағынасы бар. Бізді ең алдымен гуманитарлық әрекет қызықтырады. Дегенмен, біз грузин демократиясының тұрақтылығына да алаңдаймыз және қоғамдағы онсыз да терең жік-жіктердің одан әрі тереңдей түсуінен қорқамыз. Грузияға шұғыл түрде саяси татуласу процесі қажет. Егер Саакашвили түрмеде жатып ауыр науқас болса немесе тіпті қайтыс болса, мұндай процесс улы болар еді». [3]

Сілтемелер[өңдеу | қайнарын өңдеу]

Дереккөздер[өңдеу | қайнарын өңдеу]

  1. Грузияның экс-президенті Украинаның Одесса облысын басқарады
  2. «Қазақстан»: Ұлттық энцклопедия / Бас редактор Ә. Нысанбаев – Алматы «Қазақ энциклопедиясы» Бас редакциясы, 1998 ISBN 5-89800-123-9, X том
  3. pace.coe.int